Verslagen:

(nieuwste verslagen bovenaan)

 

Bergtraining Eifel 14 t/m 17 april 2017

18-4-2017
Geschreven door René Joldersma

 

Van twee voetjes op de voetsteunen naar twee voetjes op de grond. Wat een geweldige training hebben we gehad van Moto Sportivo. Of het nu de accommodatie, de gezelligheid of de inhoud van de cursus was doet er niet zoveel toe, het geheel was tip-top in orde en vele malen meer dan de som der delen. Een hotel in de Eifel, enthousiaste motorrijders en instructeurs die meer zien dan je zelf voorheen ooit zag waren de ingrediënten voor een vierdaagse bergtraining.


Het begon allemaal al op de dag voor aanvang van de training. Er was een speciaal arrangement in het Van der Valk hotel in Venlo geregeld zodat je donderdagavond reeds op de vertrekplek aanwezig kon zijn en vrijdagochtend in alle rust na een ontbijtje kon vertrekken. De gezelligheid kwam er op donderdagavond aan de bar al goed in dus dat rustgedeelte was voor sommigen iets minder. Dat neemt echter niet weg dat de stemming bij aanvang opperbest was. De trend was gezet, op naar de Eifel.

 

Maar niet voordat we eerst wat uitleg over de training en een eerste instructie hebben gehad onder het genot van een kopje koffie en wat lekkers. Rijden in een groep, wat handsignalen om zaken duidelijk te maken en enkele veiligheidsaspecten kwamen aan de orde zodat we uiteindelijk met elkaar op weg konden. En, het werkte ook nog allemaal zodat we na een klein uurtje snelweg eindelijk konden beginnen aan datgene waar we voor kwamen. Heuvels en bochten.

 

En laten die er nou meer dan voldoende zijn. De route liep door en langs typisch Duitse dorpjes en deed ons op allerlei wegen belanden, verbindingswegen met lange bochten, kleinere wegen met kortere bochten en natuurlijk haarspeldbochten in de heuvels. Wat een genot, verkeersdrempels zijn nagenoeg afwezig, de bevolkingsdichtheid zo klein dat er niet al te veel verkeer is en fietsers leven volgens mij een ondergronds bestaan in deze contreien. Ruim baan voor de motor en hun bestuurders om technieken te leren, aan te scherpen en uiteindelijk te finetunen.

 

Een hele duidelijke focus op veiligheid, kijktechniek en motorbeheersing zorgde ervoor dat we ongemerkt steeds makkelijker en veiliger door de Eifel, Luxemburg en België reden. Het leek wel of er niets aan de aandacht van de instructeurs en instructrice ontsnapte, een voetje scheef, de houding op de motor, het gebruik van welke rem ook, alles werd opgemerkt en als feedback teruggegeven. Hup, nog een stukje theorie erbij en zelf ontdekken of de voorgestelde aanpassing werkt.
Praktijkgerichte training waar je u tegen zegt.

 

Ook de inwendige mens werd niet vergeten tijdens deze trips en naast de inname van wat feedback en theorie was er voldoende plaats om ervoor te zorgen dat ook het menselijke motortje goed kon functioneren. Heerlijk eten op leuke plaatsen en genieten van wat was geweest en wat nog komen ging. Dit stopte echter niet onderweg, ook het hotel dat we als uitvalsbasis gebruikten droeg in belangrijke mate bij aan het algemeen welbevinden. Het soms wat hoge Helga-gehalte dat deed denken aan een TV-serie maakte de sfeer helemaal compleet, niet unheimisch maar wel lekker van huis.

 

Langzaam begonnen de kwartjes te vallen, alle theorie en feedback die er met grote passie in gepompt was begon haar vruchten af te werpen. Nieuwe technieken begonnen een vorm van automatisme te worden en een groter bewustzijn resulteerde in een veel soepeler en veiliger manier van rijden. Als er al wat weerstand was tegen het afleren van zaken dan werd dat nu volledig overvleugeld door het gemak en de ontspanning waarmee gereden kon worden. Vertrouwen in de eigen(gemaakte) techniek maakte het rijden in de uitdagende omgeving een genot.

 

Esther, Marcel, Menno en Gino, Top! Dank voor jullie inzet en organisatie waardoor de mogelijkheid bestaat om op een hele prettige manier wat bij te leren. En natuurlijk dank aan alle mede-cursisten, zonder jullie had de kramp in de buik van het lachten niet bestaan.

 

Bergtraining Dolomieten 16 t/m 24 september 2016

5-10-2016

Geschreven door Jack Bruynen

 

Moto Sportivo DolomietenMijn maatje Peter haalde me over om samen de bergtraining Dolomieten te gaan doen, gepland in september. Hij had al eerder trainingen gevolgd in de Eifel en Harz en zei dat hij daar heel veel van had geleerd.
Aangezien we samen motortochten, eendaagse en meerdaagse organiseren, en we samen al een paar toertochten naar Zuid Frankrijk hadden gemaakt, leek ook mij dit een goed plan. Mijn doel was om van mijn angst af te komen om in de regen te rijden, vooral in de bergen, en om beter te leren sturen in haarspeldbochten. Dat zou in deze training allemaal aan bod komen was mijn vermoeden.
De eerste dag, zaterdag, hadden we een kennismakingsrit, zo zouden de instructeurs/trice in ieder geval een beeld hebben hoe het met de rij en stuurervaringen zou zijn van de cursisten. Het groepje bestond uit 5 cursisten, Peter,Marko,Steven,Tjai-lin en Jack en instructrice Esther, aspirant instructeur Gino en Moto Sportivo eigenaar Marcel.
Moto Sportivo DolomietenHet tempo lag niet al te hoog en we konden genieten van de omgeving, die was zeer mooi.
De tweede dag hebben we ‘s ochtends eerst de bijzondere verrichtingen beoefend, slalom, getrapte slalom, straatje keren, over een obstakel heen rijden en de remproef. Tijdens de remproef bleek dat ik teveel met mijn achterrem remde, dus het advies was om de volgende te doen met alleen de voorrem. Aangekomen bij de pylonen remde ik dus alleen met mijn voorrem (ik heb geen ABS op mijn V-max uit '85, maar wel R1 remklauwen) dat werd gevolgd door een blokkerend voorwiel, remspoor van ong. 2 meter waarop ik direct de voorrem losliet om de slip op te vangen. Doordat ik ver vooruit bleef kijken en daarna rustig de remmen aansprak bleef een val mij bespaard. Had wel een behoorlijk verhoogde hartslag, zelfs Esther, Gino en Marcel schrokken er van.
Ik ben ze nog steeds dankbaar dat ze me geleerd hebben om ver vooruit te blijven kijken, zo blijft de motor stabiel zeiden ze, en dat klopt.
Na deze droge ochtendoefeningen was het tijd om de kijkmomenten, geleerd bij de oefeningen in de praktijk om te zetten. En toen begon het te regenen, zo'n beetje de hele middag, en kon ik langzaam aan van mijn angst af komen.
Bij regen hebben de motorbanden nog ongeveer 70% grip ten opzichte van droog wegdek en zit de angst veelal tussen de oren. Het vertrouwen in de instructeurs heeft mij hier over mijn angst geholpen, ook deze middag hebben we vele bochten en haarspeldbochten gereden.
Na het avondeten volgde vaak een presentatie/theorieles waarin de kijktechnieken en bochtentechnieken uitvoerig werden behandeld, waarna de volgende dag het geleerde weer in praktijk werd gebracht.
Moto Sportivo Dolomieten WellnessDe dag begon met een gezamelijk ontbijt rond 8 uur en daarna rond half 9 het vertrek. Tussendoor koffie/thee pauze en de lunch, waar ook weer iedereen werd geëvalueerd, we reden namelijk om de beurt voorop met daarachter Esther, zodat ze goed kon zien hoe onze positie op de weg was en de instuurpunten van de bochten.
Meestal kwamen we rond 18.00 uur weer terug bij het hotel waarna we gingen douchen of even zwemmen/sauna/relaxen en omkleden voor het gezamelijke diner rond 20.00uur.

 

Er was ook een rustdag gepland, maar bijna iedereen koos ervoor om die dag een stuk te gaan rijden en het geleerde in de praktijk toe te passen.
Peter en Marcel hebben tijdens de trainingsweek veel foto's en films gemaakt, ook tijdens het rijden, dus actie beelden. Later zijn deze beelden nog gebruikt om een hachelijk inhaalmoment te evalueren en ervan te leren.
Heb zelf de eerste 4 dagen weinig van de omgeving kunnen zien, was teveel gefocust op de weg en de stuurtechnieken/instuurmomenten en weer op naar de volgende bocht en op tijd gereed zijn daarvoor.
Aankomende weken ga ik het beeldmateriaal van Peter en Marcel bekijken en zodoende genieten van de mooie Dolomieten. Ik kan zeggen dat mijn doelstellingen zijn gehaald, het rijden in de regen geeft mij nu geen angst meer. En wat betreft de haarspeldbochten, hoe meer hoe liever, ik ben er verslaafd aan geraakt.
Ik ga dit soort trainingen vaker volgen en hoop dat we dan weer zo een fijn en gezellig groepje hebben. We hebben samen heel veel gelachen fijne gesprekken gevoerd, er was een hele goede onderlinge sfeer, luitjes, ik heb GENOTEN. Ik wil een ieder daarvoor bedanken.

Groetjes, Jack

 

 

Bochtentraining op PVI Leystad 3 juni 2016

6-6-2016

BochtentrainingNiet goed wetend wat ik kon verwachten vroeg in de ochtend richting Lelystad getogen. Na een welkome kop koffie en een korte uitleg werd direct de baan op gegaan waar in de ochtend een aantal oefeningen stonden gepland: Bermvlucht, remmen, remmen in een bocht, keren op de weg en slalom. Stuk voor stuk gericht op de dagelijkse situatie op de weg. Rode draad van alle oefeningen: KIJKEN! Iedereen kent wel de uitspraak 'waar je naar kijkt ga je naar toe', dat wordt hier echt duidelijk. Veel persoonlijke aandacht en tips.
Aan het einde van de ochtend werden de eerste rondjes op het circuit gereden. Om de twee rondjes werd er van positie gewisseld, zodat een ieder direct achter de instructrice kwam te rijden. Ook hier weer persoonlijke aandacht en tips over kijken en het optimaal nemen van een bocht.
's Middags werd het circuit andersom gereden, da's weer een hele andere ervaring en beleving!
Al met al een zeer geslaagde dag wat mij betreft, veel geleerd en op de terugreis naar huis al direct de opgedane kennis in praktijk gebracht. De organisatie met name de instructrice en Marcel, bedankt voor de leerzame dag! Ik denk dat ik nog wel eens een keertje terug kom.

Arno

 

 

Bergtraining Oostenrijk 19 t/m 26 juni 2015

14-7-2015

Geschreven door Johan ten Hoor

 

Bergtraining OostenrijkHet wordt zo langzamerhand een gewoonte dat deze “Drent” uit Roden mee gaat met Moto Sportivo. Dit keer mee naar Oostenrijk. Een heel avontuur. Vertrek op donderdag naar een tussenovernachting in Leonberg. Het gemoedelijke hotel Hirsch. Vrijdag vertrokken naar Zams in Oostenrijk. Ik was net een kwartier voor Marcel gearriveerd. Na wat bijpraten de kamerindeling gekregen en ‘s avonds een lekker biertje genomen. Zaterdag de kennismakingsrit. Samen met Mark en Rick deze rit gereden. Onze instructeur was ditmaal Cees op zijn onderhoudsvrije super Pan European. Wel even wennen voor Cees want de leerlingen reden allemaal op een BMW R1200 GS. Even overleggen wie voorop rijdt en achteraan. De GS uit Roden was de meest onervaren rijder, maar dat drukte voor mij de pret niet. Mijn motor had net een grote beurt gehad en eigenlijk waren dit de eerste kilometers voor mij. Alles was weer even wennen en dat meteen in de bergen. Maar alles went weer. Mooie bergen, mooie passen, mooi weer en vanaf woensdag gingen alle ritsen van de motorpakken open. Het was echt mooi weer.
En dan komt Cees weer met tips en aanwijzingen. “Probeer eens die achterrem” vóór de bocht.

Ik wist het eigenlijk wel, maar waarom zou je dat in Drenthe doen? Maar in de bergen een verademing.

De bochten gingen, en vooral die naar beneden, ineens een stuk sneller. Je snelheid regelen met de achterrem en niet zitten ouwehoeren met je gashandel. Toch weer iets geleerd. Heb vertrouwen in je motor en vooral je voorband. Dan komt de rest vanzelf.
En dan is het gek dat de berg omhoog mij veel moeilijker afgaat dan naar beneden. Te weinig motorbeheersing zal het wel zijn.

Of er zit iets tussen mijn oren wat er niet behoort te zitten.
Eigenlijk was ik de tegenpool van Mark. Als een volleerde danser naar boven, maar naar beneden moest hij alle zeilen bijzetten om mij weer bij te houden. Rare mensen die GS rijders.
Ook alle bewondering voor de vriendin van Rick. Onervaren achterop in de bergen, maar toch mooi gedaan. Nu zelf nog een motor. Kijk Rick maar eens lief aan.
En dan vraagt Cees of ik nieuwe koffers wil. Ik reed met alle koffers en topkoffer. Lekker breed en ruimte genoeg voor ditjes en datjes onderweg. Ik zeg hoezo? Blijkbaar is mijn plaats op de weg zodanig dat het tegemoet komend verkeer mijn linker koffer eigenlijk niet kan missen.

En ik maar denken dat als mijn stuur er langs kan, dan kunnen mijn koffers er ook wel langs. Daar was Cees het niet mee eens.

Maar bedankt voor de tip, vanaf nu rij ik iets meer rechts. Leef ik ook langer. Kom ik Cees ook weer eens tegen in de toekomst.
Dan het hotel. Een hotel met alles erop en eraan. Massage mogelijkheden, fitness, zwemmen en relaxen. Het eten voortreffelijk.

En op maandag live muziek achteraf. www.luimartin.at. Toch jammer dat ik niet kan dansen. Volop mogelijkheden. Maar daar had Cees geen tip voor. En dat is dan zóóóóó jammer.

Maar ik wil toch positief afsluiten. Mooie groep, goede instructeur en goed georganiseerd door Marcel.

Daarbij gevoegd mooi weer en wat wil je dan nog meer.

 

Een vriendelijke groet uit Roden.
Johan ten Hoor.

 

Bergtraining Eifel 18 t/m 20 april 2015

5-5-2015
Geschreven door Bas Zilver

 

Van 18 t/m 20 april heb ik een rijtraining gevolgd bij Moto Sportivo (een zogenaamde 'bergtraining'). Ik had ondertussen het gevoel een beetje stil te staan met het beter leren motorrijden en ik had niet het idee zelf de volgende 'sleutel' te gaan vinden. Afijn. Kost wat geld maar ik was erg benieuwd.

In totaal was het 3 dagen rijden en ik rijd nu na de training een stuk strakker. Was ingedeeld in de 'snelle' groep hoewel dat snelle in mijn groep wel meeviel. Organisator gaf ook aan dat motorrijders zichzelf erg snel vlot vinden maar dat het meestal nogal meevalt.
BMW was goed vertegenwoordigt met een paar GS'en. Waren volgens de eigenaren fantastische motoren om mee te rijden 'maar ze hadden wel wat last van terugroepacties enzo'. Gemiddelde leeftijd in mij groep was 45+ maar dat had ik ook wel verwacht. Als je jong bent, onsterfelijk en verschrikkelijk goed kan motorrijden heb je tenslotte geen motortraining nodig. Anyway.

Vrijdag morgen begonnen met een stuk snelweg rijden. Bedoeling was om even wat kilometers te maken richting eifel en het rijden in baksteenformatie te oefenen. Op pad zonder instructie met een stop na +/- 40 minuten over het hoe en wat. Dat hele baksteen rijden bleek ook vrij lastig als je met een onbekende groep rijdt. Tijdens de eerste stop vroeg onze instructeur eerst is hoelang iedereen al rondreed op zo'n tweewieler en maakte vervolgens de vergelijking met mij (als motorrijder met net 4 jaar zijn rijbewijs) dat hoe 'jonge' mensen rijden die ook daadwerkelijk wat kilometers maken vaak veel meer rijden op de manier die instructeurs graag zien (m.b.t. volgafstanden, lijnen door de bocht. Positie in het verkeer). Ook nog wat tips en tricks m.b.t. het baksteen rijden en het verbeterde direct.....Verschil tussen dag en nacht.
We begonnen nu met zijn allen daadwerkelijk als een groep te rijden in plaats van alleen maar elkaar in de wielen te rijden.

Die dag en de dagen erna hebben we alleen maar in de bergen gereden waarbij allerlei soorten stuurwegen aan bod kwamen. Van het snelle bochtenwerk tot (heel) krappe haarspeldbochtjes. Ook elke dag een stuk motoroefening (langzame manoeuvreeroefeningen. Remoefeningen en het rijden over een autoband). Voor iedereen erg leerzaam.
Ikzelf bleek mijn bochten te ruim te nemen. Als in dat ik te lang wachtte met het naderen van de apex van de bocht en daardoor te wijd uitkwam. Ik reed teveel de 'circuit' lijn wat op de openbare weg niet zo fijn is i.v.m. tegemoet komend verkeer.
Het duurde even voordat ik de 'juiste lijn' ging rijden. Jezelf dingen afleren duurt toch even maar na een paar uur had ik het aardig door. Voor de rest nog gewerkt aan het meer ontspannen zitten op de motor en ik heb een geslaagd en leerzaam weekend gehad. De hele groep reed na deze 3 dagen ook zichtbaar beter, vlotter en veiliger.

Ook is niemand de fout ingegaan (wat ik tot nu toe nog nooit heb meegemaakt met het rijden in een groep in het buitenland....Gebeurt altijd wel wat)

Ik kan iedereen een bergtraining aanraden. Of je nu jong, oud, ervaren of onervaren bent. Iedereen zal naderhand merken dat hij/zij een stuk strakker, vlotter en veiliger kan motorrijden.

 

Bergtraining 9 t/m 11 augustus 2014

16-8-2014
Geschreven door Johan ten Hoor

 

Voor het weekend van 9 tot en met 11 augustus 2014 toch maar weer eens ingeschreven voor een cursus rijden in de bergen bij Moto Sportivo. In 2009 had ik ook al eens meegedaan, maar dat leek al weer zo lang geleden.
Aangezien ik uit het mooie vlakke Roden kom waar echt geen bergen zijn maar alleen maar mooie bosrijke omgevingen was dit toch wel weer een spannende beleving. Na een voorovernachting bij Hotel van der Valk werden de cursisten opgevangen door Marcel en zijn instructeurs. Het voelde meteen heel relaxt en gemoedelijk.
Na indeling in groepen vertrokken we richting Duitsland. Mooi over vlakke wegen net zoals in Drenthe. Hoezo moeilijk? De eerste dag liep dan ook wel lekker. De tweede en derde dag waande ik mij al niet meer in Drenthe. Mooie omgeving en ook nog eens bergen. Sommige met van de enge haarspeldbochten. Dat ik dit kon overleven. Mijn groep bestond naast mijzelf uit Frank, als vertegenwoordigers van het mannelijke geslacht, en voor de rest alleen maar dames. En dat vonden we ook niet erg. Met ons beiden een beetje achteraan tokkelen zodat onze rijstijl niet al teveel opviel. Want dat kon ook een stuk beter. Maar ja, onze instructrice had onze bedoelingen al lang door, ze zag ook alles, en we mochten, moesten er ook aan geloven. Volgen alstublieft en instructies opvolgen. Niks geen lanterfanten.
Tussentijds stoppen en bespreken wat goed gaat en wat voor verbetering vatbaar is. Beheerster rijden en vooral de bocht naar rechts konden stukken beter en vergeet die achterrem niet. De weersvoorspellingen waren ook somber, regen en nog eens regen. Maar dat bleek reuze mee te vallen. Alleen zondagmiddag een fikse bui op de helm en daardoor heel leerzaam.
In de regen rijden is net als op droog asfalt, maar dan anders. Deze dagen heb ik weer heel veel kunnen bijschaven aan mijn rijstijl. Nog steeds niet optimaal maar de verbeterpunten zitten wel weer tussen mijn oren.
En we hebben als groep vooral veel zelfvertrouwen gekregen, dankzij de kwaliteiten van onze instructrice en dat is een kunst die weinigen beheersen. Maar ja, in het noorden van ons landje zijn zo weinig heuvels om te oefenen.
Dus Marcel en Esther, I’ll be back soon.
Groeten uit Roden.

 

Johan ten Hoor.



Bergtraining 29 mei t/m 1 juni 2014

8-7-2014
Geschreven door Ellen Aries

 

Hemelvaartweekend 2014

 

EllenVan tevoren had ik wat twijfels of ik een 4-daagse bergtraining aan zou kunnen. Ik had nog geen jaar mijn rijbewijs. Daarom heb ik eerst een VRO gedaan in Lelystad. Na dat dagje oefenen kreeg ik wat meer vertrouwen en heb ik mij samen met mijn vriend toch ingeschreven. Het is een intensief lang weekend met veel nieuwe ervaringen geworden. We hadden een voorovernachting in Venlo geboekt. Nooit eerder had ik echt in de regen gereden, maar die woensdag was er geen ontkomen aan. Het gutste de hele dag en we hadden 150 km te gaan. Er waren veel files door vakantieverkeer, de regen en meerdere ongelukken, waardoor dit alvast een uitdagende rit voor mij was. De donderdagochtend begon al vroeg met de kennismaking met Marcel, Nicole en de rest van de groep. KNMV-instructeur Jan kende ik al van de VRO. Na de koffie en enige uitleg gingen we op pad. Rijden in een groep was voor mij de volgende nieuwe ervaring. Niet je eigen tempo kunnen bepalen en opletten op je voorganger, de rijders achter je en het overige verkeer is toch even wennen. Eerst reden we zo'n 50 kilometer snelweg. Bij een tussenstop legde Jan de theorie van het bochten rijden uit aan de hand van de vier K's. Eenmaal van de snelweg af volgden al gauw de eerste ruime bochten. Om beurten reed iedere cursist achter Jan aan, waarbij hij met handgebaren aanwijzingen gaf met betrekking tot kijkgedrag, positie op de weg, snelheid, remmen, schakelen en gasgeven. Daarbij zag hij in zijn spiegels echt alles! En dan natuurlijk vooral de dingen die niet goed gingen. Die werden dan ook van prompt van feedback voorzien. Naarmate we verder reden werden de bochten korter en kwam er meer hoogteverschil. En ineens was hij daar: mijn eerste haarspeldbocht! Geen idee waar het precies was, maar we hebben het weggetje een paar keer op en neer gereden om er zoveel mogelijk van te leren en te genieten. En we waren niet de enigen. Na een stevige lunch reden we verder. Op een vrachtwagenparkeerplaats werden onder het toeziend oog van de chauffeurs verschillende oefeningen gedaan. Met pylonnen werden haarspeldbochten nagebootst. Vooral het kijkgedrag en afschuinen werd geoefend. Daar waren die vermaledijde "achtjes" dus voor! Op naar het hotel in Gerolstein. De motoren konden in de garage, de kamer had een mooi uitzicht over het meertje en de heuvels, het bier stond koud en het drie gangen diner smaakte prima. En ondertussen kwamen de verhalen los. Na een enerverende dag zochten de meesten al vroeg hun mandje op. De tweede dag zaten we om 9.00u alweer in het zadel. Via mooie weggetjes kwamen we bij de Moezel. Hoogtepunt was toch wel de spaghettiweg bij Piesport. Alsof hij speciaal voor motorrijdend Nederland was aangelegd! Meerdere malen hebben we die heen en weer gereden. Of de dorpsbewoners daar blij mee waren waag ik te betwijfelen. Bij de koffiestop op het Panoramaterras konden we de bochten mooi overzien. Tijdens de lunch in Bernkastel Kues hebben we geleerd wat "flammkuchen" zijn, een soort kruising tussen een pannenkoek en een pizza. Lekker! In de middag was vooral een smal bosweggetje erg leuk om te rijden. Waar? Geen idee. Nicole heeft steeds de navigatie voor haar rekening genomen. Dat was erg fijn, zo konden de cursisten zich helemaal concentreren op het rijden. Al met al was het weer een intensieve dag en voor mij wel zo intensief dat ik 's nachts in mijn bed nog "bochtjes lag te draaien". Kennelijk moest er iets verwerkt worden in mijn bovenkamer. Gevolg was dat ik me de volgend e dag niet fit genoeg voelde om te gaan rijden. Jammer, maar veiligheid voor alles! En "een dagje terras" met duo Mieke was ook prima.

EllenDe laatste dag alweer. Marcel en Jan hadden nog een leuke oefening in petto, rijden over een autoband om te voelen wat het doet als je over een obstakel op de weg rijdt. Het leek heel wat, maar het viel uiteindelijk reuze mee. Zelfs "met losse handjes". De route voerde ons naar een bikerscafé voor de lunch. Dit ligt aan het begin van de "Totenweg" Als waarschuwing hangen foto's van ernstige ongelukken in de gang aan de muur. Tja, en dan moet je nog een heel stuk rijden… De weg was mooi en inderdaad uitnodigend om het gas open te trekken. We hebben het toch maar netjes gehouden. Wat later in de middag kwamen we uit bij het eindpunt van de training, een ijssalon waar het erg moeilijk kiezen was uit de vele coupes die te bestellen waren. De één zag er nog lekkerder en groter uit dan de ander. Een mooie gelegenheid om te evalueren, de certificaten te overhandigen en afscheid van elkaar te nemen. Op naar huis en voor mij op naar het volgende record: nog nooit zoveel kilometer s op één dag gereden! Het was een intensief, leerzaam en gezellig weekend. Ik heb mijn grenzen leren kennen, ben er ( af en toe) overheen gegaan en heb ze ook verlegd. Ik hoop er nog vele kilometers plezier van te hebben. Met dank aan Marcel en Nicole voor de goede organisatie en de flexibele opstelling. En dank aan Jan voor de uitstekende instructie!

 

Ellen

 

 

Bergtraining 3 t/m 5 mei 2014

6-5-2014

Geschreven door Peter van der Hoek

 

Met de Wing op training

Peter van der HoekNa 38 jaar niet gereden te hebben, sinds 1.5 jaar weer op de motor.
Na een aantal lekkere toertochten in Noord Holland te hebben gereden op mijn Honda VT 800 moest er iets groters komen, om samen met mijn vrouw te gaan genieten van deze prachtige sport.
Het werd een Gold Wing GL 1800. Ik vond dat er wel wat aan mijn rijvaardigheid mocht worden geschaafd en daarom via Marcel Steijger van Moto Sportivo voor een bergtraining aangemeld.
Wat een ervaring, ik dacht dat ik best wel goed reed, het tegen deel was waar!! Op de eerste dag verzamelen in Venlo, vanwaar we naar Gerolstein in Duitsland vertrokken, en gezellige ploeg met veel diverse motoren. Opgedeeld in groepen ging het richting de Eifel.
Bij de eerste koffie stop vertelde de instructeur wat hij had gezien en gaf tips hoe het beter en veiliger kon, geen lul verhaal maar gewoon goed onderbouwd met voorbeelden. Na aankomst in het hotel een gezellig samenzijn en uitwisseling van ervaringen onder elkaar. Het hotel was uitstekend geschikt voor de Motorrijder, zelfs plaats om je motor in een box te stallen. Zwembad er bij, een prachtig uitzicht met de ondergaande zon, wie heeft dat!!
De tweede dag voorafgaand een uitgebreide briefing van wat ons te wachten staat en de tips en uitleg waarom het zo belangrijk is om het op die manier te doen. De veiligheid staat hoog in het vaandel in de training van Moto Sportivo. Heel veel geleerd die dag met mijn Wing, ik had de grootste en de zwaarste en de langste motor, dit maakt het niet makkelijker om de haarspeld bochten te doen uiteindelijk begon het kwartje te vallen, en dat geeft heel veel zelf vertrouwen. Na een uitstapje, tijdens een ontwijk actie van mij, zie je hoe belangrijk het is om je zelf te dwingen je kijkpunt goed vast te houden. Een hele ervaring en een eye opener voor mij deze training.
De laatste dag werd op het parkeer terrein nog rijvaardigheid geoefend en het overrijden van objecten op de weg. Een hele ervaring welke ik niet had willen missen. Hierna was het in de praktijk brengen van het geleerde het thema, en gingen wij op pad via een prachtige route uiteindelijk richting Venlo.
Ik wil Marcel en de instructeurs bedanken voor deze training en hun inzet!!! Het was geweldig!
Ik heb geleerd dat ik sportief kan rijden met de Wing, maar het is een blijft een toermotor. Ik zal zeker nog een aantal keren mee gaan om de rijvaardigheid nog beter te maken.

Hartelijke groeten Peter van der Hoek

 

Bergtraining 7 t/m 9 september 2013
18-9-2013
Geschreven door Klaas ten Veen

 

Mijn rijvaardigheidstraining belevenis!
Daags voor de Eifeltraining had ik een toeristische route naar het vertrekpunt in Venlo gepland die ik met mijn Zumo wilde rijden.

Dat is helaas niet gelukt, want mijn Zumo viel onderweg steeds uit en dat terwijl hij onlangs nog was voorzien van nieuwe software en kaarten. Gelukkig had ik de bestemming aardig in m'n hoofd zitten.
Toen kwam de volgende verrassing, want ineens werd ik geconfronteerd met een fikse regenbui en onweer. "Nou, dat begint al lekker goed", zei ik tegen mezelf.
De Moto Sportivo routes die ik gedownload had gaven tijdens de trainingen gelukkig geen enkel probleem. Achteraf bleek het probleem te liggen aan de nieuwste update versie van de stem Clair.

 

Werk aan de winkel
De volgende ochtend hadden wij onder het genot van koffie en cake, de eerste kennismakingmeeting met de vier instructeurs en werden de groepsindeling plus allerlei informatie voor de komende dagen aan ons meegedeeld. Voordat wij als afzonderlijke groep van het parkeerterrein vertrokken, kregen wij van instructrice Esther gelegenheid om ons aan elkaar voor te stellen door iets te vertellen. Daarna kregen wij van Esther nog allerlei aanwijzingen voor het eerste gedeelte van de route.
Als je al tweeëntwintig jaar motor rijdt, denk je wel aardig te kunnen motor rijden. Ja toch?
Maar bij de eerste instructiestop werd door Esther al aangeven dat er voor onze groep nog heel veel te leren valt. Dus werk aan de winkel. Viel dat even tegen, zeg!

Die twee ogen van Esther

Op gegeven moment moest ik voorrijden, maar dat vond ik niet zo prettig. Sterker nog, ik werd er nerveus van. Die twee ogen van Esther, die achter mij reed, zagen alles. Ook van de deelnemende cursisten die achter haar reden, zag zij alles. En bij de volgende stop kwam zoals verwacht, de niets ontgaande, kritische Esther met haar feedback. En ze had alle recht om ons aan te spreken, want haar motorbeheersing, rij- en kijktechniek plus haar enorme gedrevenheid voor veilig motorrijden dwongen respect af.
Gelukkig waren de kritische opmerkingen van Esther, steeds opbouwend. Zij kon zowel met woorden als met schetstekeningen, de situaties op enthousiaste wijze uitleggen.


Speciale tips en adviezen
De organisatoren Marcel en Peter, hielden elke ochtend en avond een presentatie, zo ook de zondagochtend na het ontbijt. Er werd aangegeven dat het de hele dag zou regenen en mede daardoor kregen we speciale tips en adviezen hoe te rijden op natte, vuile en bochtige wegen. Ik was van plan om tegen Esther te zeggen: "Als ik straks moet voorrijden, laat ik dat liever over aan een ander ".
Maar om eerlijk te zijn, ik heb nog nooit in de regen zo prettig, ontspannen en relaxed motor gereden als deze dag.
Van Esther kregen wij als groep een compliment, want zij zag dat we al goede vorderingen maakten.

 

De derde dag gingen we vrolijk verder om het geleerde van de twee voorgaande dagen in de praktijk te volbrengen. Kortom, het waren prachtige, leerzame en gezellige motordagen, waarna ik naar huis vertrok met een koffertje vol nieuwe ervaringen, die ik thuis verder kan uitbouwen.
M'n complimenten aan de organisatoren van Moto Sportivo. Is er dan helemaal niets teleurstellends te melden? Ja natuurlijk wel, het was teleurstellend dat deze drie dagen zo snel voorbij waren.
Klaas ten Veen, Hilversum.

 

Bergtraining 8 t/m 10 september 2012

Geschreven door Sep van Doormaal

 

Op zaterdag 8 september jl. reisde ik met een bepakte motor af naar een hotel in Venlo. Daar zou de start plaatsvinden van een driedaagse bergtraining van Moto Sportivo. Dit zou voor mij de eerste keer rijden in de Eifel worden en trouwens ook de eerste keer überhaupt in het buitenland. De weergoden waren ons in elk geval zeer gunstig gezind: elke dag circa 27 graden en geen spatje regen in het vooruitzicht! Eenmaal aangekomen in Venlo werd de motor gestald en een praatje gemaakt met andere deelnemers. Al gauw bleek dat een weekendje Moto Sportivo voor veel cursisten een feest van herkenning is: het recidive cijfer bleek behoorlijk hoog te liggen. Maar ook als nieuweling vond je snel aansluiting.

 

Na de de bekendmaking van de groepsindeling (5-6 cursisten en 1 instructeur) en de onderlinge kennismaking, begon het echte werk. In formatie reden we de eerste kilometers over de snelweg om snel in de Eifel te geraken en beurtelings wordt er van koppositie gewisseld. Zo kreeg de instructeur, die telkens in tweede positie reed, een goede indruk van ieders rijkwaliteiten.

Eenmaal aangekomen in de Eifel werd me pas echt duidelijk hoe belangrijk een goede kijktechniek is bij het motorrijden. Waar je in Nederland nog wegkomt als je je blikveld even laat afdwalen of niet consequent vooruit kijkt, wordt dit in de Eifel afgestraft. Bovendien kwam ik er ook al snel achter dat ik mijn rijvaardaardigheden vooraf te hoog had ingeschat door voor de "sportieve" groep te kiezen. Hierdoor reed ik soms op meer dan 80% van mijn capaciteiten, iets waar bij de introductie door de organisatie juist nog voor gewaarschuwd werd. Sportief rijden in de Eifel bleek echt andere koek dan mijn eigen 'rondje-rond-de-kerk' waar ik de bochten inmiddels van kan dromen. Maar gelukkig kon ik al tijdens de lunch op de eerste dag overstappen naar een andere groep.

Gedurende de drie dagen werd er onderweg regelmatig gestopt voor evaluatie en onderricht. Onze ervaren instructrice Esther ten Hof zag al vrij snel van elke cursist wat de individuele verbeterpunten waren. Met haar praktische tips en theoretische onderbouwing wist ze op een prettige en motiverende manier haar kennis en vaardigheden over te brengen. Deze persoonlijke benadering in combinatie met Esthers gedrevenheid om van elke cursist een betere motorrijder te maken sloeg bij mij heel goed aan. Zo was het voor mij bijvoorbeeld zaak om niet meer "terug te kijken": ik had namelijk de neiging om wel ver vooruit te kijken maar ondertussen ook de kwaliteit van het wegdek een paar meter voor me te willen controleren. Dat dit funest is voor een vloeiende bochtentechniek spreekt voor zich. Kijken (en blijven kijken!) waar je naartoe wil is het devies: zo simpel maar wel o zo doeltreffend.

 

Onderdeel van de training waren ook verschillende oefeningen. Zo werd onder andere de noodstop geoefend: want iedereen heeft tijdens zijn examen een noodstop moeten uitvoeren, maar de meesten hadden dit nog nooit gedaan met hun eigen motor. Een andere oefening was de halve draai: dat dit een nuttige vaardigheid om te beheersen was zou gedurende het hele weekend nog blijken tijdens het nemen van de vele haarspeldbochten. Verder werd er ook aandacht besteed aan aspecten als groeprijden, inhalen en verschillende bochtentechnieken. Tot slot was er nog een oefening om de gyroscopische krachten te demonstreren van een rijdende motor: door over een autoband te rijden kon je aan den lijve ondervinden dat je bij kleine obstakels beter gas bij kunt geven dan te remmen.

 

Aan de inwendige mens werd ook gedacht: gedurende het hele weekend maakten we op diverse locaties kennis met de Duitse keuken en bijbehorende gastvrijheid. Ook in het mooi gelegen hotel Daun waar we verbleven kwamen we niets tekort. Bovendien was de onderlinge sfeer uitstekend, zowel in ons eigen groepje als in de grote groep. Maar dat kan ook bijna niet anders als je circa dertig mensen bij elkaar zet die allemaal dezelfde passie delen!

 

Op maandag aan het einde van de middag was in Aldenhoven de groep voor de laatste keer compleet en werden er onder het genot van een grote coupe ijs de certificaten uitgereikt door de organisatie. Daarna was het eigenlijk ieder voor zich, echter vervolgens zijn we nog met ons eigen groepje richting Nederland gereden. En dat zei ook wel wat over het onderlinge saamhorigheidsgevoel. Moe maar voldaan reed ik de laatste kilometers huiswaarts terugdenkend aan een zeer geslaagd weekend en met het gevoel een betere motorrijder te zijn geworden!

Moto Sportivo bedankt en tot de volgende keer! En Esther bedankt voor alles wat ik van je heb mogen leren! Het was super!

 

Groeten van Sep

 

Bergtraining 8 t/m 10 september 2012

Geschreven door Anne Toes

7-10-2012


Motorrijden in de Eifel.

Tijdens een plaatselijke toertocht kwam ik een stand van Moto-Sportivo tegen. Ach je kent het wel, mooie plaatjes van motoren door een prachtig gebied. Ik zat dat zo eens te bekijken en in mijn gedachte reed ik daar, tussen de wijnranken door, richting een klein stadje aan de Moezel. Dit zou ik ook eens moeten doen, dacht ik zo.

Ooit heb ik het er met mijn zwager over gehad. Samen een paar dagen rijden, in de Eifel of een vergelijkbare omgeving. Nu leek me dit een uitgelezen moment om dit plan te realiseren. De volgende dag ben ik naar hem toe gegaan en heb ik het hem voorgesteld. Het leek hem ook bijzonder leuk om te doen. We hebben de Moto-Sportivo site bezocht en daar zagen we dat er nog plaatsen beschikbaar waren voor de driedaagse bergtraining (8 t/m 10 september 2012) in de Eifel. De datum kwam ons ook goed uit dus veel bedenktijd hadden we niet nodig om de inschrijving te regelen.

 

De eerste dag zijn we behoorlijk vroeg vertrokken om op tijd in Venlo te zijn. We hadden ook een voorovernachting kunnen boeken maar dat was in ons geval niet nodig. Hier werden we aan alle instructeurs voorgesteld en in groepen verdeeld. Dit gaat op basis van ervaring en type motor. Het eerste stukje reden we over de snelweg. Iedereen kreeg zo de tijd om te wennen aan de groep, het rijden in een groep, het niveau en niet te vergeten hoe eerder we in de Eifel waren, met die mooie weggetjes, hoe beter het was. De eerste stop gebruikte de instructeur om wat aanwijzingen te geven en te peilen of het tempo juist was.

 

Regelmatig liet de instructeur een ander voorop rijden, hij reed er dan achter om het rijgedrag te observeren. Keek werkelijk naar alles wat we op de motor uitspookten. Dan volgde een korte stop om te evalueren. We kregen dan tips mee en de voorste rijder verhuisde dan naar achteren in de groep. Kon hij rustig de opgedane ervaringen op zich in laten werken en in de praktijk gaan brengen.

 

Bij de volgende stop was de lunch. En wat staat er dan op het menu zo halverwege de Eifel? Een schnitzel met friet en een braadworst met zuurkool. En nog andere lekkernijen, er was keus genoeg en het smaakte heerlijk.

Met een volle buik weer op de motor, genoeg energie voor de middagetappe. De wegen bevatten geen rechte stukken meer, lekker veel bochten met ook veel aanwijzingen van de instructeur. Als je de Hollandse polders gewend bent is dit toch wel even wennen. Voor we het door hadden was de middag voorbij en reden we weer bij het hotel, in het mooie plaatsje Daun, de oprit op. Het hotel was voorzien van een tiental die we mochten gebruiken om de motoren te parkeren. Snel inchecken bij de Belgische eigenaar en lekker onder de douche. Onderweg hebben we het flink warm gehad, gemiddeld was het een graadje of 28.

’s Avonds kregen we een soort theorieles. Hier liet een van de instructeurs aan de hand van wat afbeeldingen zien hoe we het beste door verschillende soorten bochten kunnen rijden en waar de juiste lijnen liggen. Bijzonder leerzaam en ik wilde dat de volgende dag zeker in de praktijk brengen. Daarna stond er een maaltijd voor ons klaar. De chef kok had een heerlijk buffet klaar gezet en zelf stond hij achter een “riesen bbq” alwaar hij verschillende soorten vlees voor ons aan het bereiden was. Een heerlijke maaltijd na een vermoeiende en leerzame dag. Niet al te laat gingen we slapen, morgen een mooie dag voor de boeg.

 

Een uur of zeven ging de wekker, mijn zwager stond steeds als eerste op, om eerst effe te paffe. Zo tegen acht uur aan het ontbijt. Zelf had ik niet zo’n honger, had vast te maken met de heerlijke en overvloedige maaltijd van de avond ervoor. Nadat iedereen zich in zijn of haar motorpak had gehesen liepen we richting de garageboxen. Daar stonden alle motoren bij elkaar die dit weekend mee waren, een stuk of vijftig. Toch altijd een prachtig gezicht, zoveel moois bij elkaar. Eén voor één vertrokken de groepen de heuvels in. Onderweg kwamen we elkaar wel eens tegen, soms omdat een groep uitleg kreeg en soms omdat de ene groep wat sneller reed dan de andere. De instructeurs hadden daar goede afspraken over en het inhalen ging dan ook vlekkeloos.

Op een gegeven moment kwamen we van een beboste bergtop richting de Moezel, zagen we ineens een prachtig stukje weg voor ons tussen de wijnranken door. Hee, dacht ik dit lijkt die foto wel die ik zag op die stand van Moto-Sportivo.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mijn hart ging er sneller van kloppen, zo’n mooi stukje landschap met een hand vol haarspeldbochten. Beneden aangekomen bleek dat we hier even bleven, we mochten hier de berg een paar keer op en neer rijden. Dat was duidelijk niet tegen dovemansoren gezegd. Ieder voor zich reed de berg op en neer eventueel met de instructeur zodat hij je advies kon geven. Marcel, de fotograaf, maakte al de hele reis foto’s maar voor mijn gevoel stond hij op deze helling de meeste geheugenkaartjes vol te schieten. Veel te snel kregen we het sein dat we klaar waren in deze speeltuin van het bochtige asfalt. Halverwege de helling bleek een restaurant te zitten, was me nog niet opgevallen, waar we even uit konden blazen. En waar we ook konden genieten van een prachtig uitzicht over de lager gelegen landerijen met de Moezel die zich als een slang tussen de heuvels beweegt.

 

Zoals eerder gezegd: telkens als we een eindje hadden gereden ging een andere uit de groep voorop rijden. Onze groep bestond uit zes personen inclusief de instructeur. Per dag reed ieder wel een keer helemaal achteraan maar ook vooraan. Hier leerden we ook het meeste van. Het was te merken aan de hele groep dat er beter gereden werd, beter gekeken naar de bochten: waar de bocht begint maar vooral ook waar die ophoudt. Het juiste moment kiezen om in te sturen. Elke bocht moest weer beoordeeld worden en elke bocht was een uitdaging.

Er waren in onze groep twee motoren met een camera. Later in het hotel hebben we dat terug kunnen zien, het was toch heel bijzonder om jezelf te zien rijden. Daarnaast maakte de fotograaf ontzettend veel foto’s, deze werden tijdens het avonddiner getoond.

Aan het einde van de training werden de foto’s op cd gezet. Een leuke herinnering met mooie plaatjes in een schitterende omgeving.

Veel te snel brak dag drie aan, deze dag moest de bagage weer op de motor. Ook deze dag zat vol met de mooiste wegen van de Eifel. Niet dat het wegdek altijd even fraai was maar ook dat was een onderdeel van de training. Een beetje grind of zand op de weg maakte niet uit, de banden hadden wel grip of anders wel weer als het stukje steen onder je wiel weg gleed. Dit alles werd extra onder de aandacht gebracht tijdens de extraatjes die deze cursus zo compleet maakte.

 

Het rijden over een autoband, de extra remproeven en de oefeningen om de haarspeldbochten voor te bereiden hebben mijn rijvaardigheid goed gedaan. Op deze dag kwamen we toch een aantal krappe haarspeldbochten tegen, kon ik gelijk de laatst beschreven handelingen in de praktijk brengen.

De laatste stop was bij een ijsboer ergens vlak bij de A65. lekker sorbetje en een woordje van de organisatie met een heus certificaat.

Op de terugreis merkte ik dat deze bergtraining me goed geholpen heeft, ik bekijk het verkeer en de weg (bochten) anders dan drie dagen geleden.

Al met al een geweldige ervaring die ik iedereen kan aanraden. Mijn zwager en ik, wij weten het zeker, volgend jaar gaan we weer.
Alle informatie is te vinden op www.moto-sportivo.nl

 

Anne Toes

 

Bergtraining 9 t/m 11 juni 2012

Geschreven door Peter Bläss

17-6-2012

Motorvrienden/vriendinnen,
Na een geslaagd afgelopen weekend met Peter Dijkstra als instructeur (met Katja als duo passagier) en super gemotiveerde medecursisten: Albert, John, Richard, Klaas en Martin heb ik de BMW beloofd binnenkort weer te gaan sturen richting het te gekke bochtenwerk van de Eifel/Moezel. Wat is het toch fijn en nuttig om met je medecursisten, die gaandeweg je motormaatjes worden, ervaring en kennis op te doen in een ongedwongen sfeer en elkaars leermomenten onder leiding van een sympathieke en bekwame instructeur te delen. Iedereen heeft zich tijdens deze leerzame en ook uiterst gezellige dagen, een niveautje hoger op de ladder van het motorrijden weten te tillen. Het is altijd weer genieten om met de brommer en gelijkgezinden op stap te zijn! Vanaf 2009 neem ik deel aan de trainingen van MS en ben ontgroend door dé instructrice Esther ten Hof. Zij is voor mij een levensredder en eye-opener geweest want het enige wat ik destijds kon was gas geven. Nou ja, dat dacht ik te kunnen...: -) Haar niets ontgaande blik, haar techniek, gedrevenheid, tips (over veiligheid) en duidelijke uitleg zijn voor mij de basis geweest voor het worden van een 'bewuste' motorrijder. De daaropvolgende instructeurs met (weer) Esther en Peter in het bijzonder hebben me weer verder weten te helpen me te ontwikkelen, waarvoor dank! Zonder MS had dit mannetje al heel wat vaker onvoorbereid een bermvluchtje geoefend of erger. Kijk ernaar uit om de fraaie plaatjes die Marcel geschoten heeft, uit de brievenbus te halen. Altijd leuk om mooie momenten te herbeleven... Tot de volgende training en iedereen bedankt weer!! Sportieve groeten, Peter Bläss

 

Bergtraining 10 t/m 13 juni 2011

Ervaring van een 24 jarige
Geschreven door Kevin Verwoert
20 juni 2011

Beste mensen,

We schrijven inmiddels een week na mijn eerste rijvaardigheidstraining van moto sportivo. Warm gemaakt door alle verhalen van mijn vader kon ik natuurlijk niet wachten voordat ik zelf eens mocht sturen in die verschrikkelijk mooie Eifel.

Lees meer...

Paasweekend Moto Sportivo
Geschreven door Jolanda Verwijs
19 mei 2011

Naar aanleiding van vorig jaar en mijn vraag of ik mee mag met de SUPERKRAATS zijn wij met Pasen een weekend met Moto-Sportivo naar de Eifel geweest voor een trainings weekend in de bergen. We zijn op ons gemak via Lunteren: Peter Kruithof en in Ede: Jan Leeuwis opgehaald richting het zuiden gegaan.

Lees meer...

Bergtraining Paasweekend 22 t/m 25 april 2011

Geschreven door Deborah Koolen
27 april 2011

Afgelopen weekend genoten in de Eifel van de motortraining. Donderdagavond was ik al naar een B&B gereden in Velden, zo'n 3 km van het vertrekpunt af. Vrijdagochtend half 9 verzamelden we bij het Van der Valk hotel in Venlo. Daar was de kennismaking en daarna werden we in groepen verdeeld. Ik zat bij de rustige groep (had ik ook aangegeven) en met zijn zessen plus instructeur zijn we toen op pad gegaan. Het eerste stukje wel snelweg in Duitsland maar daarna al snel binnendoor verder. Onderweg werd er ook regelmatig gestopt voor uitleg.

Lees meer...

Dolomieten: here we come!!

Geschreven door Esther ten Hof (Instructrice Moto Sportivo)
7 september 2010

Dolomieten: here we come!!

Net als vele voorgaande jaren stond ook dit jaar weer een week motorrijden gepland in het walhalla voor de motorrijder die van sturen houdt: de Dolomieten!! Het toeval wilde dit keer dat de oprichters van Moto Sportivo, Peter Dijkstra en Marcel Steijger, in diezelfde week 40 kilometer verderop in een hotel zaten om van daaruit de routes voor volgend jaar uit te zetten en geschikte pauze- en lunchlocaties te zoeken.

Lees meer...

Motorweekenden
Geschreven door Fam. Vedder
28-9-2010

In juni is mijn man een weekend naar de Eifel geweest met zijn neef.
Op vrijdagmiddag gingen ze weg, zodat ze zaterdag niet zo vroeg uit bed hoefden en het rustig aan konden doen.Maandagavond kwam hij thuis met veel positieve verhalen en hij zei dat wij ook samen zo'n weekend moesten gaan doen.Dus in september was het dan zo ver, we gingen samen naar de Eifel (prachtige omgeving!).

Lees meer...

 

Triompfantelijke Motor Zegetocht

Geschreven door Reinder Vonk
15 september 2009

U heeft een proefrit gemaakt op de Triumph Tiger; een uitstekende keuze van een motor alom geprezen door pers en klanten. U maakt daarmee kans op het fantastische training arrangement in Duitsland.
Reinder, er is een brief gekomen; het lijkt erop dat je een prijs hebt gewonnen. Ja dat zal wel brom ik en kijk naar de brief die, volgens het logo, van Triumph komt. Niet alleen bovenstaande tekst staat in die brief, maar ook: graag bieden wij u als één van de vier winnaars, de bergtraining aan. En ook: graag willen wij weten of u gebruik wenst te maken van deze aanbieding door uw deelname te bevestigen aan Giel van der Heiden.
Pure nep natuurlijk denk ik, een emailadres uit Engeland? Maar dan dat logo op die brief? Toch maar even reageren: niet geschoten, altijd mis.
Vrijwel direct krijg ik een verrassend (Nederlands) antwoord: bedankt voor je reactie, de bergtraining vindt plaats op 12, 13 en 14 september; lees hier het volledige verslag

 

Bergtraining 20 t/m 22 juni 2009

Geschreven door Marja van Tellingen:
28-6-2009
Mijn derde training bij Moto-Sportivo. Dan zijn ze of heel slecht, of heel goed. Ik ga voor de laatste optie, want elke training en zelfs iedere dag daarvan voel ik me groeien en sterker op de motor worden. Is the sky the limit??
De voorgaande 2 trainingen was er goed weer geregeld, deze keer leek het wel een training speciaal bedoelt voor die lieden die hun trots pas uit de schuur rollen als Piet heeft gegarandeerd dat het NIET gaat regenen. Voor hen een openbaring dat je dan ook gewoon de weg op kan en nog rijdend ook!
En het oefenmateriaal kwam met BAK-KUH uit de hemel gevallen.
Gelukkig zijn er ook droge uren geweest. Zelf heb ik met alle weertypes heerlijk gereden, zo'n mooi glimmend wegdek dat onder je banden sist heeft ook wel wat!
Ben weer wat moediger geworden in korte rechtse bochten (mijn leerdoel), hoewel één enkel keertje die moed me in de motorlaarzen zonk, waarna Peter me uitnodigde bij hem achterop dezelfde bochtenparade nog eens te doen.......... slik, misschien nog een paar trainingen verder dat ik het ook zo hard en schuin durf...........??
Bedankt daarvoor Peter en het was geweldig om heel strak je rijlijnen te volgen, vond het super rijden zo.
Weer veel geleerd en dat is ook jullie opzet. Het was ondanks het zware ongeval van 2 medecursisten en de soms kletsnatte handschoenen weer een heel geslaagd en supergezellig weekend.
JA, ik wil...........nog een keer mee!!!!

Gr. Marja